|
Wpisany przez sirkka
|
|
Poniedziałek, 02 Maj 2005 22:22 |
Pełna radości, dzierżąc w dłoni bilet na godzinę 21szą udałam się dnia czwartego grudnia do klubu Proxima i...szczęka opadła mi z wrażenia: takiego dzikiego tłumu dawno nie widziałam! Co najmniej pół Warszawy zjechało! Tak więc stanęłam grzecznie w kilometrowej kolejce (gdzieś w okolicach wejścia do akademika) i żarliwie modliłam się, żeby w ogóle się do środka dostać.
Moje prośby zostały wysłuchane i już po jakiejś godzinie byłam w środku...nie muszę zaznaczać, że organizacja w środku była żadna - szatnia obowiązkowa, tak więc tłum wchodzący i tłum oddający rzeczy non-stop na siebie wpadał, a panowie z ochrony (czyli uwaga: Ci, którzy mieli zapewnić bezpieczeństwo w trakcie koncertu) nawet nie zdążali nikogo sprawdzić...
Ale ale: w końcu nadeszła upragniona 21sza - na scenie pojawili się Eicca, Max, Paavo i, że się tak wyrażę, "nowy nabytek" w postaci Perttu :) I teraz: musicie mi wybaczyć, ale nie pamiętam dokładnej kolejności utworów, które wykonywali... tak jakoś zawsze po koncertach bywa ;)
|
W każdym razie Finowie uraczyli nas dawką emocji, które rosły przy ostrzejszych kawałkach ("For Whom The Bell Tolls", "Creeping Death", "Struggle","Fight Fire With Fire", "Path", "Pray", "Refuse/Resist", "Harmageddon") aby za chwilę opaść i pogrążyć się w klimatach takich utworów jak "One", "Nothing Else Matters", "The Unforgiven", "Romance" czy "M.B.".
Największe wrażenie wywarło na mnie "Hall Of The Mountain King", ale być może dlatego, że już wcześniej był to mój ulubiony utwór z "Cult"... bo tak poza tym to generalnie rzecz biorąc do spraw technicznych nie można było mieć zastrzeżeń... mnóstwo efektów wizualnych (dym, tysiące świateł zmieniających się wraz z nastrojem utworów,'), dźwięk (jak na Proximę) był zadziwiająco dobry... choć muszę przyznać, że po około 1 godzinie stania przy samej scenie (!) w pobliżu ogromniastego głośnika musiałam udać się na koniec sali i stanąć grzecznie przy panach technicznych... sama się dziwię, że jeszcze cokolwiek słyszę.
|
Jak zawsze wiedziałam kiedy wybrać odpowiedni moment na oddalenie się, bo jakieś dwie minuty po moim wyjściu panowie Eicca i Max zeszli ze sceny i wymiatali na wiolonczelach przy publiczności... eh, nie muszę mówić, co wtedy czułam... Tym bardziej, że droga powrotu była zamknięta, bo cudem udało mi się spod sceny w ogóle wydostać...
Zespół wypadł bardzo dobrze, niesamowita była dla mnie szybkość, z jaką Finowie piłowali struny... że też człowiek jest w stanie coś takiego robić...
Natomiast, jako że koncert na żywo rządzi się swoimi prawami, w połowie "Path", Perttu pękła jedna ze strun i w ten oto sposób słuchacze zostali pozbawieni przyjemności słuchania utworu w pełnym składzie... Perttu grał akurat na wiolonczeli - nie wiem jak to się fachowo zwie: prowadzącej? - w każdym razie na płytce było go w tym momencie akurat bardzo dużo słychać...
|
|
Oprócz tego Finowie popisali się świetną znajomością angielskiego ("fucking crazy people in Poland!" ;) no i w pewnym momencie nawet fińskiego (taaa...).
A tak poza tym to poleciał również "Master of Puppets", którego zresztą większa część publiki domagała się już mniej więcej po 10 minutach koncertu.... Potem zagrali jeszcze "Inquisition Symphony" (podobno - jak mówiłam: nie pamiętam ;)
|
|
No i generalnie, ku naszej uciesze, jeszcze kilka bisów...chyba "The Hall..." właśnie...albo "Refuse/Resist"... albo też "The Unforgiven"... a zresztą: czy to ważne? Najważniejsze, że znalazłam się w gronie tysiąca maniaków, którzy mieli szczęście i widzieli ten zespół "Live"... a jest czego zazdrościć :)
|
|
Zmieniony: Sobota, 17 Grudzień 2005 19:55 |
Relacje 
Forum
Linki
Pogoda w Finlandii
Typowanie skoków
Słownik polsko-fiński
