kFINtesencja tego, co fińskie - strona o Finlandii i języku fińskim

Formuła 1 cieszy się w Polsce z wiadomych przyczyn ;) coraz większą popularnością. Postanowiłem przybliżyć sylwetki Finów, którzy brali udział w wyścigach Formuły 1.

Kimi Räikkönen

Kimi-Matias "Iceman" Räikkönen (ur. 17 października 1979 w Espoo, w Finlandii) kierowca wyścigowy startujący w Formule 1 oraz dwukrotny wicemistrz tej serii.

Räikkönen rozpoczął swoją przygodę ze sportami motorowymi w 1987 r., gdy od swojego ojca dostał pierwszego gokarta. Najpierw zwyciężał w zawodach lokalnych, a w 1990 r. zadebiutował na szczeblu centralnym. Po kilku sezonach, które tam spędził został wicemistrzem w klasie Raket. W 1995 r. zadebiutował w najwyższej klasie gokartowej - Formule A, niespodziewanie ją wygrywając. Pod koniec tego sezonu został zaproszony na Monaco Cup, prestiżowe zawody Formuły 3. W 1996 r. zajął czwarte miejsce w Mistrzostwach Finlandii Formuły 1, a w 1997 r. sięgnął po tytuł mistrzowski zarówno Finlandii jak i Skandynawii. W tym samym roku karierą Fina zajął się Peter de Bruin, a Kimi wygrał cykl europejskich Grand Prix i zajął drugie miejsce w Monaco Cup. Zadebiutował w Mistrzostwach Świata Grand Prix zajmując trzecią pozycję w klasie Super A. W 1999 r. zdobył tytuł wicemistrza Finlandii w klasie A, a w Mistrzostwach Świata w klasie Super A był dziesiąty.

W 1999 r., za sprawą swojego menadżera przeniósł się z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie w barwach Haywood Racing wystartował w krajowej edycji Formuły Renault. W jednym z czterech wyścigów, w których startował, zajął trzecie miejsce. Później, w barwach Manor Motorsport wystąpił w Zimowym Pucharze Formuły Renault, który całkowicie zdominował wygrywając wszystkie cztery wyścigi i do każdego startując z pole position. Tego samego roku startował jeszcze w Pucharze Europy Formuły Ford zajmując piąte miejsce oraz w Festiwalu Formuły Ford.

W 2000 r. startował dalej w Formule Renault, kontynuując współpracę z Manor Motorsport. Ponownie zdominował cały sezon wygrywając siedem z dziesięciu wyścigów i zdobywając sześć pole position.

Będący pod wrażeniem umiejętności Fina Peter Sauber umożliwił mu udział w testach zespołu Sauber we wrześniu 2000 r. W testach Kimi dał popis swoich umiejętności, uzyskując niezłe swoje czasy. W środowisku zrobiło się głośno o debiucie Fina jako kierowca testowym już w sezonie 2001. Sauber nie chciał jednak czekać i jeszcze tego samego miesiąca zrobiło się głośno o zawarciu umowy pomiędzy stronami odnośnie startów jako główny kierowca.

Federacja początkowo wydała mu warunkowo superlicencję tylko na cztery pierwsze wyścigi sezonu, jednak podczas Grand Prix Australii na torze Albert Park, Kimi okazał się bardzo dojrzałym kierowcą zajmując siódmą pozycję (kolejnych wyścigów nie ukończył, ale w żadnym nie stanowił zagrożenia dla pozostałych kierowców) dzięki czemu FIA przyznała mu na stałe superlicencję. Sezon debiutującego Kimiego należy zaliczyć do udanych. Pomimo kilku awarii, w kolejnych wyścigach Kimi dwukrotnie zajął czwartą oraz siódmą pozycję. Po sezonie 2001 Mika Häkkinen postanowił zrobić sobie roczną przerwę od wyścigów (później ogłosił, że wycofuje się definitywnie z Formuły 1,'), stajnia McLaren rozpoczęła poszukiwania jego zastępcy. Szef McLarena Ron Dennis postanowił, że kierowcą w miejsce Häkkinena w sezonie 2002 powinien zostać właśnie Räikkönen.

W sezonach 2002-2006 Finowi wiodło się raz lepiej raz gorzej. W sezonach 2003 i 2005 Kimi zdobył tytuł wicemistrza świata, a w pozostałych utrzymał się w pierwszej siódemce w klasyfikacji generalnej.

Kilkumiesięczne plotki o przejściu Räikkönena do Ferrari zostały potwierdzone podczas Grand Prix Włoch 2006 przy okazji ogłoszenia wycofania się ze sportu Michaela Schumachera. Kimi zadebiutował w barwach Ferrari w trakcie testów pod koniec stycznia tego roku.

www.kimiraikkonen.com

Heikki Kovalainen

Heikki Kovalainen (ur. 19 października 1981 w Suomussalmi w Finlandii) Były wicemistrz Serii GP2 z sezonu 2005, obecnie oficjalny kierowca wyścigowy Renault F1 Team.

Jak większość kierowców wyścigowych, rozpoczął swoją karierę w kartingu w 1999 r. Startował tam przez dwa lata, wygrywając kilka mistrzostw (wliczając Elf Masters w 2001 r.). Jeździł w Brytyjskiej Formule Renault, a później przeniósł się do Brytyjskiej Formuły 3 w 2002 r., startował dla zespołu Fortec.

W 2003 r. przeniósł się do kolejnej serii, tym razem była to World Series by Nissan (obecnie World Series by Renault). Po udanym sezonie w zespole Gabord, przeszedł do zespołu Pons i wygrał mistrzostwa.

W 2004 r. wziął udział w imprezie Race of Champions. Aby zdobyć tytuł Mistrza Mistrzów musiał w bezpośredniej walce pokonać mistrza WRC - Sébastiena Loeba, jak i siedmiokrotnego Mistrza Świata Formuły 1 - Michaela Schumachera.

Sukcesy Fina przyciągnęły uwagę zespołu Arden International, który startował w Formule 3000. W rezultacie Kovalainen wystartował w inauguracyjnym sezonie Serii GP2 (zastąpiła Formułę 3000,'), a jego partnerem został Nicolas Lapierre, który był zwycięzcą Grand Prix Makau Formuły 3. Od początku sezonu Heikki prowadził w mistrzostwach, ale w ostatnich rundach musiał uznać wyższość Nico Rosberga i zadowolić się drugą pozycją w klasyfikacji generalnej.

W sezonach 2005-2006 pełnił rolę kierowcy testowego zespołu Renault w Formule 1. Gdy z zespołu odszedł Fernando Alonso, Heikki dostał szansę startów w sezonie 2007.

www.heikkikovalainen.net

Mika Hakkinen

Mika Pauli "Häkä" Häkkinen (ur. 28 września 1968 r. w Helsingin maalaiskunta,'), dwukrotny Mistrz Świata Formuły 1 w sezonach 1998 i 1999.

Mika jest synem Harriego, prezentera radiowego i dorywczo kierowcy taksówki oraz Aili Häkkinen, która pracowała jako sekretarka. Ma siostrę Ninę, która prowadziła internetową stronę fanów brata, aż do jej zamknięcia w 1998 r. Häkkinen jest żonaty z Erją Honakanen. Razem mają dwójkę dzieci: syna Hugo Ronana (ur. 11 grudnia 2000 r.) i córkę Ainę Julię (ur. 12 maja 2005 r.). Od 1991 r. mieszka w Monte Carlo, ale ma domy we Francji i Finlandii.

Jak większość mistrzów wyścigów samochodowych ścigał się w seriach kartów już w wieku pięciu lat. Wygrywał w regionalnych i narodowych mistrzostwach zanim przeszedł do pełnowymiarowych maszyn. Po zdobyciu mistrzostwa Brytyjskiej Formuły 3, dołączył do teamu Lotus, startującego w Formule 1.

Swoją karierę rozpoczął w sezonie 1991. Jeździł dla stajni Lotus.
Do teamu McLaren przeszedł na sezon 1993. Najpierw był tylko kierowcą testowym, w sezonie 1993 wystąpił tylko w trzech eliminacjach. Podczas swojego pierwszego wyścigu zaskoczył wszystkich kwalifikując się przed Ayrtonem Senną na trzeciej pozycji, wyścigu jednak nie ukończył. Jego kolejnymi partnerami z zespołu byli: Martin Brundle, w sezonie 1994, Mark Blundell, w sezonie 1996 i David Coulthard, który był jego partnerem w latach 1996-2001.

Podczas testów przed Grand Prix Australii w 1995 r. uległ poważnemu wypadkowi i omal nie stracił życia. W śpiączce został przewieziony do szpitala, na drugi dzień odzyskał jednak przytomność i okazało się, że nie doszło do żadnych komplikacji.

Na pierwsze zwycięstwo musiał czekać aż do roku 1997, wtedy wygrał Grand Prix Europy. W roku 1998 dzięki wygranym w ośmiu z szesnastu eliminacji zdobył tytuł mistrza świata, a w roku 1999 udało mu się to powtórzyć wygrywając pięć eliminacji.

Po nieudanej walce z Michaelem Schumacherem w sezonach 2000 i 2001, Mika postanowił zrezygnować z występów w sezonie 2002. Początkowo miała to być tylko roczna przerwa, ale w środku sezonu ogłosił, że wycofuje się z rywalizacji. Jego miejsce w zespole zajął inny Fin, Kimi Räikkönen.

W przeprowadzonej w 2000 r. ankiecie czytelników niemieckiego magazynu sportowego w, Häkkinen, zdobywając 35% głosów, został wskazany jako najbardziej lubiany kierowca. W tej samej ankiecie Michaela Schumachera uzyskał 25% głosów.

Osiągnięciami, w okresie po śmierci Ayrtona Senny, ustępuje tylko Schumacherowi. Obecnie jest kierowcą w serii DTM.

Od roku 2005 startuje w niemieckiej serii samochodów turystycznych (DTM,'), w samochodach marki Mercedes-Benz. W swoim debiutanckim wyścigu zajął 8 pozycję, a już w trzecim wywalczył pole position i wygrał wyścig.

W 2004 roku Ron Dennis ujawnił, że rozmawiał o możliwości powrotu Miki do Formuły 1, kierowca podobno zastanawiał się nad taką możliwością. Powrót Häkkinena był już bliski ale zespół Williams zrezygnował z jego usług. Mika zrezygnował także z nieformalnej propozycji jaką zaoferował mu team B.A.R. Ostatecznie zdecydował się jednak wrócić do sportów motorowych, ale nie do Formuły 1.

www.hakkinen.com

Keke Rosberg

Keijo Erik "Keke" Rosberg (ur. 6 grudnia 1948 w Sztokholmie,'), mistrz Formuły 1 z 1982 roku.

Keke miał stosunkowo późny start w F1. Zadebiutował tam w 1978 w wieku 29 lat po występach w Formule 2. W debiutanckim sezonie występów w najwyższej formule wyścigowej jeździł dla zespołu Theodore. Fin wygrał niezaliczany do klasyfikacji mistrzostw świata wyścig na torze Brands Hatch. Jednakże po tym wydarzeniu Rosberg nie był w stanie kwalifikować się do wyścigów. Theodore poprawiał swój beznadziejny bolid, w związku czym Rosberg przeszedł na 3 wyścigi do innego bardzo słabego zespołu - ATS.

Keke powrócił do Theodore'a po wypożyczeniu przez nich od zespołu Wolf podwozia, jednak praca nie układała się dobrze i Rosberg wrócił do ATS gdzie pozostał do końca sezonu.

Keke pojawił się w połowie sezonu 1979 w zespole Wolf. Zespół miał problemy z wypłacalnością, a Rosberg w ukańczaniu wyścigów. Keke znowu musiał przenieść się gdzie indziej. Dołączył do zespołu Emersona Fittipaldiego. W dwóch pierwszych wyścigach zajął 5 miejsce, jednak najczęściej nie kończył wyścigów lub nie kwalifikował się. następny rok był jeszcze gorszy - nie zdobył ani jednego punktu.

Pomimo tego Williams wykazywał zainteresowanie Finem, gdyż zwolniło się miejsce po odejściu od wyścigów Alana Jonesa. Otrzymując konkurencyjny bolid, Rosberg stał się rewelacją roku. Konsekwentnie zdobywał punkty i zdobył pierwszą wygraną w karierze w GP Szwajcarii rozgrywaną wtedy na francuskim torze Dijon-Prenois. Pierwszy pamiętny sezon Fina przyszedł w roku, kiedy żaden z kierowców nie wygrał więcej niż dwa wyścigi (chociaż spowodowane to było w dużym stopniu śmiercią Gillesa Villeneuve'a i poważnym wypadkiem Didiera Pironiego). Rosberg używał popularnego wcześniej silnika Ford-Cosworth V8 w przeciwieństwie do reszty stawki, która miała silniki turbo.

Późniejsze lata startów Rosberga były niezbyt udane z powodu niekonkurencyjnego podwozia Williamsa i mocnego, ale zawodnego silnika Hondy. Nieszczęśliwie dla Fina silniki Hondy poprawiły się zaraz po jego związaniu się z McLarenem w połowie 1985. Williams z silnikami Hondy zdominował na 30 miesięcy świat F1. Obaj kierowcy Williamsa - Nelson Piquet i Nigel Mansell skorzystali na pracy Fina nad rozwojem silnika. W tym czasie Rosberg przeniósł się do McLarena na sezon 1986. Wydawało się, że Keke jest w mistrzowskim bolidzie, jednak został dotkliwie pokonany przez kolegę z zespołu - Alaina Prosta (który był nieco faworyzowany). Po tym Rosberg przeszedł na sportową emeryturę. Fin później przyznawał, że zbyt szybko zdecydował się na odejście.

Pod koniec lat 80-tych Rosberg startował w wyścigach długodystansowych, później przeszedł do serii DTM, gdzie reprezentował barwy Mercedesa i Opla. Oficjalnie zakończył czynną karierę w 1995 roku.

Oryginalny "Latający Fin" spędził później dłuższy czas przy kierowaniu karierą przyszłego mistrza świata - Miki Häkkinena oraz Jyrkiego Järvilehto. Jego syn - Nico potwierdził, że jest dobrym kierowcą w Formule 3 i Formule 3000. Odbył testy dla Williamsa, a w listopadzie 2005 r. został potwierdzony jako kierowca wyścigowy Williamsa w sezonie 2006.

Keke Rosberg w WikiPedii

Mika Salo

Mika Salo (ur. 30 listopada 1966 w Helsinkach)

W 1986 roku zdobył tytuł mistrza Europejskiej Formuły Ford 1600. W Formule 1 zadebiutował jako kierowca testowy Teamu Lotus w 1994 roku. W wyścigach Formuły 1 startował do roku kiedy reprezentował barwy Ferrari Scuderia partnerując wielkiemu Michaelowi Schumacherowi 2002. Zarówno jego pierwszy jak i ostatni wyścig miał miejsce na torze Suzuka w Japonii. Największym sukcesem Fina było 4 miejsce w stawce wyścigu GP. Obecnie mieszka razem z rodziną w Monte Carlo.

Mika Salo w WikiPedii

Informacje o kierowcach na podstawie Wikipedii.

formula1.com - Official Formula 1 Website